Witryna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki.    Zamknij
   Witamy serdecznie na portalu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa!
Kod weryfikacyjny: --- 
Polska Izba Inżynierów Budownictwa > Budownictwo > Przepisy i warunki techniczno budowlane > ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska
 

Akty Prawne

Budownictwo
Samorząd zawodowy w budownictwie
Bezpieczeństwo i higiena pracy
Ochrona środowiska i zabytków
Zagospodarowanie przestrzenne i geodezja
Normalizacja i polskie normy
Ceny
Drogi
Prawo wodne
Zamówienia publiczne
Energetyka
Pozostałe
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska PDF Drukuj Email
poniedziałek, 04 czerwca 2007


ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY(1)

z dnia 25 czerwca 2003 r.

w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska

 

Na podstawie art. 92 pkt 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112) zarządza się, co następuje:  

 

Rozdział 1
Przepisy ogólne

 

§ 1. 1. Rozporządzenie określa warunki, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska ze względu na bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych.  

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do radiowych i radarowych lotniczych urządzeń naziemnych stanowiących pomoce dla nawigacji.  

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o powierzchniach ograniczających, należy przez to rozumieć obszar terenu pozostający w zasięgu powierzchni ustalających dopuszczalne gabaryty zabudowy i obiektów naturalnych.

§ 3. 1. Określone w rozporządzeniu wymiary obiektu budowlanego obejmują także umieszczone na nim urządzenia, w szczególności anteny, reklamy, a w przypadku dróg lub linii kolejowych - również ich skrajnie.  

2. Wymiary obiektów budowlanych, o których mowa w ust. 1, nie mogą, z zastrzeżeniem § 4, naruszać wyznaczonych powierzchni ograniczających.  

§ 4. (2) Obiekty trudno dostrzegalne z powietrza, w tym napowietrzne linie, maszty, anteny, usytuowane w zasięgu powierzchni podejścia, o których mowa w § 11 pkt 2, § 20 pkt 2 § 34 pkt 1, powinny być niższe o co najmniej 10 m od dopuszczalnej wysokości zabudowy wyznaczonej przez powierzchnie ograniczające.

§ 5. W przypadku powierzchni ograniczających nakładających się jedna nad drugą, za obowiązującą przyjmuje się powierzchnię położoną niżej.

§ 6. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, zwany dalej „Prezesem”, w przypadku lotniska lotnictwa cywilnego, albo organ nadzoru nad lotnictwem wojskowym, w przypadku lotniska lotnictwa państwowego lub lotniska lotnictwa państwowego użytkowanego przez lotnictwo cywilne, może, w przypadkach niepowodujących powstania zagrożenia dla bezpieczeństwa statków powietrznych, udzielić zgody na odstąpienie od określonych w rozporządzeniu wymogów dotyczących powierzchni ograniczających.

§ 7. 1. Obiekty budowlane usytuowane na terenach powierzchni ograniczających nie mogą powodować powstania nowej lub powiększenia istniejącej przeszkody lotniczej, pozostającej w cieniu przeszkody już istniejącej.  

2. Organ, o którym mowa w § 6, może udzielić zgody na powstanie nowej lub powiększenie istniejącej przeszkody lotniczej, pozostającej w cieniu przeszkody już istniejącej, jeżeli nie spowoduje to powstania zagrożenia dla bezpieczeństwa statków powietrznych.  

§ 8. Przez przeszkody lotnicze, usytuowane w otoczeniu lotniska, rozumie się, z zastrzeżeniem § 4, sztuczne lub naturalne obiekty naziemne albo ich części lub skrajnie tras komunikacyjnych, o wysokościach przekraczających powierzchnie ograniczające.

§ 9. Przez przeszkodę pozostającą w cieniu przeszkody usytuowanej w otoczeniu lotniska dla samolotów rozumie się obiekt, którego wierzchołek nie przekracza:

1) w strefie podejścia lub wznoszenia:  
a) wycinka płaszczyzny poziomej, przechodzącej przez wierzchołek przeszkody istniejącej i rozciągającej się w kierunku od lotniska,  
b) wycinka płaszczyzny, o nachyleniu 10%, wyprowadzonej w dół z wierzchołka przeszkody istniejącej, w kierunku lotniska;  
2) w granicach powierzchni stożkowej lub powierzchni poziomej wewnętrznej - powierzchni stożkowej lub złożonej, o nachyleniu 20%, wyprowadzonej w dół z wierzchołka przeszkody istniejącej.  

§ 10. Przez przeszkodę pozostającą w cieniu przeszkody usytuowanej w otoczeniu lotniska dla śmigłowców rozumie się obiekt, którego wierzchołek nie przekracza:

1) w strefie podejścia lub wznoszenia:  
a) wycinka płaszczyzny poziomej, przechodzącej przez wierzchołek przeszkody istniejącej i rozciągającej się w kierunku od lotniska,  
b) wycinka płaszczyzny, o nachyleniu 30%, wyprowadzonej w dół z wierzchołka przeszkody istniejącej, w kierunku lotniska;  
2) w granicach powierzchni stożkowej lub powierzchni poziomej wewnętrznej - powierzchni stożkowej lub złożonej, o nachyleniu 30%, wyprowadzonej w dół, z wierzchołka przeszkody istniejącej.  

 

Rozdział 2
Powierzchnie ograniczające lotnisk lotnictwa cywilnego dla samolotów

 

§ 11. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) kodzie referencyjnym lotniska (drogi startowej) - należy przez to rozumieć symbol złożony z cyfry 
i litery, stanowiący podstawę do ustalania głównych parametrów pola manewrowego lotniska lotnictwa cywilnego dla samolotów oraz parametrów powierzchni ograniczających wysokości obiektów budowlanych oraz naturalnych w jego otoczeniu; cyfry kodu referencyjnego i odpowiadające im długości dróg startowych w warunkach standardowych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;  
2) powierzchni podejścia - należy przez to rozumieć, z zastrzeżeniem § 14 ust. 2, nachyloną płaszczyznę lub układ powierzchni przed progiem, wyznaczone przez:  
a) krawędź dolną o określonej długości, położoną poziomo, prostopadle do przedłużenia osi drogi startowej, w ustalonej odległości przed progiem i na wzniesieniu progu w osi drogi startowej,  
b) dwie krawędzie wyprowadzone z końców krawędzi dolnej, rozchylone na zewnątrz symetrycznie pod określonym kątem w stosunku do przedłużenia płaszczyzny pionowej przechodzącej przez oś drogi startowej i równoległe do tej osi w części poziomej,  
c) krawędź górną, równoległą do krawędzi dolnej, położoną na określonym wzniesieniu;  
3) powierzchni poziomej wewnętrznej - należy przez to rozumieć płaszczyznę poziomą, usytuowaną na wysokości 45 m powyżej ustalonego wzniesienia wyjściowego, której krawędź zewnętrzna jest wyznaczona w określonej odległości od jednego lub od kilku punktów odniesienia w tym celu ustalonych, a krawędź wewnętrzną tworzy krawędź przecięcia się jej z powierzchnią przejściową;  
4) powierzchni przejściowej - należy przez to rozumieć powierzchnię złożoną, wyprowadzoną pochyło w górę i na zewnątrz od bocznej krawędzi pasa drogi startowej lub zabezpieczenia pola wzlotów oraz od części krawędzi bocznej powierzchni podejścia, do przecięcia się z powierzchnią poziomą wewnętrzną i wyznaczoną przez:  
a) krawędź dolną, rozpoczynającą się w miejscu przecinania się bocznej krawędzi powierzchni podejścia z powierzchnią poziomą wewnętrzną i przebiegającą po bocznej krawędzi powierzchni podejścia, następnie po krawędzi bocznej pasa drogi startowej lub zabezpieczenia pola wzlotów,  
b) krawędź górną, usytuowaną w powierzchni poziomej wewnętrznej;  
5) powierzchni stożkowej - należy przez to rozumieć powierzchnię nachyloną w górę i na zewnątrz, wyprowadzoną z zewnętrznej krawędzi powierzchni poziomej wewnętrznej, wyznaczoną przez:  
a) krawędź dolną, pokrywającą się z krawędzią zewnętrzną powierzchni poziomej wewnętrznej,  
b) krawędź górną, usytuowaną na określonej wysokości powyżej powierzchni poziomej wewnętrznej;  
6) powierzchni wznoszenia - należy przez to rozumieć nachyloną płaszczyznę lub każdą inną ustaloną powierzchnię, usytuowaną poza końcem drogi startowej lub zabezpieczeniem wydłużonego startu, wyznaczoną przez:  
a) krawędź dolną, poziomą, prostopadłą do osi drogi startowej i położoną albo w określonej odległości poza końcem drogi startowej, albo na końcu zabezpieczenia wydłużonego startu, jeżeli ono istnieje, zależnie od tego, która z tych odległości jest większa,  
b) dwie krawędzie wyprowadzone z końców krawędzi dolnej i rozchodzące się na zewnątrz symetrycznie pod określonym kątem w stosunku do toru wznoszenia, do osiągnięcia określonej ostatecznej szerokości, następnie biegnące jako równoległe w pozostałej części powierzchni wznoszenia,  
c) krawędź górną poziomą, prostopadłą do określonego toru wznoszenia;  
7) punktach odniesienia - należy przez to rozumieć punkty, o których mowa w pkt 3; mogą nimi być:  
a) środek geometryczny głównej drogi startowej lub środek pola wzlotów, dla dróg startowych o cyfrze kodu referencyjnego 1 lub 2;  
b) punkty przecięcia się czołowych krawędzi drogi startowej z osią tej drogi o cyfrze kodu referencyjnego 3 lub 4;  
8) wzniesieniu dowolnego punktu leżącego na krawędzi dolnej - należy przez to rozumieć wzniesienie równe:  
a) wzniesieniu powierzchni podejścia w tym punkcie;  
b) wzniesieniu w tym punkcie bocznej krawędzi pasa drogi startowej lub zabezpieczenia pola wzlotów;  
9) wzniesieniu krawędzi dolnej - należy przez to rozumieć wzniesienie równe:  
a) wzniesieniu najwyżej położonego punktu na przedłużeniu osi drogi startowej pomiędzy końcem drogi startowej a krawędzią dolną powierzchni wznoszenia lub 
b) wzniesieniu najwyżej położonego punktu na powierzchni terenu, na osi zabezpieczenia wydłużonego startu, jeżeli ono istnieje;  
10) wzniesieniu wyjściowym - należy przez to rozumieć wzniesienie, które nie powinno być większe od średniej wartości punktów wzniesienia niwelety drogi startowej, a w przypadku kilku dróg startowych - od średniej wartości punktów wzniesienia głównej drogi startowej lub pola wzlotów;  
11) zabezpieczeniu pola wzlotów - należy przez to rozumieć określoną powierzchnię otaczającą pole wzlotów, wolną od przeszkód lotniczych innych niż niezbędne pomoce nawigacyjne, przeznaczoną dla zmniejszenia ryzyka uszkodzenia samolotu, szybowca lub innego statku powietrznego, gdyby w sposób niezamierzony przemieścił się poza to pole.  

§ 12. 1. W przypadku użytkowania drogi startowej w obu kierunkach, jako obowiązującą powierzchnię ograniczającą przyjmuje się powierzchnię podejścia. Obowiązującą powierzchnią wznoszenia jest powierzchnia ograniczająca w przypadku, gdy aktualnie i docelowo nie przewiduje się podejść z przeciwnego kierunku.  

2. Nachylenie powierzchni wznoszenia nie może być większe niż określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.  
3. Parametry powierzchni wznoszenia w wymiarach poziomych nie mogą być mniejsze niż określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.  

§ 13. Dla drogi startowej nieprzyrządowej wyznacza się następujące powierzchnie ograniczające:

1) powierzchnię stożkową;  
2) powierzchnię poziomą wewnętrzną;  
3) powierzchnie podejścia;  
4) powierzchnie przejściowe.  

§ 14. 1. W przypadku lotniska rozporządzającego polem wzlotów nierozdzielonym nawierzchnią sztuczną, o kształcie i rozmiarach umożliwiających wykonywanie operacji na wielu kierunkach, wszystkie te kierunki powinny być, w miarę możliwości, chronione dla lądowań i dla startów.  

2. Powierzchnie podejścia i powierzchnie wznoszenia są wyprowadzone od krawędzi zabezpieczenia pola wzlotów, przy czym z punktów przecięcia się odcinków tych krawędzi można wyprowadzać fragmenty powierzchni ograniczających innych niż płaskie, przy zachowaniu określonego ich nachylenia.  
3. Wzniesienie dowolnego punktu na dolnej krawędzi powierzchni podejścia i powierzchni wznoszenia jest równe wzniesieniu krawędzi zabezpieczenia pola wzlotów w tym punkcie.  
4. Nachylenia powierzchni ograniczających nie mogą być większe niż określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.  
5. Parametry powierzchni ograniczających w wymiarach poziomych nie mogą być mniejsze niż określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.  
6. Schemat układu powierzchni ograniczających, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.  

§ 15. 1. Dla dróg startowych przyrządowych z podejściem nieprecyzyjnym wyznacza się powierzchnie ograniczające, o których mowa w § 13.  

2. Poziomy sektor powierzchni podejścia ustala się na większej z następujących wysokości:  
1) punktu, w którym powierzchnia podejścia przecina płaszczyznę poziomą położoną na wysokości 150 m nad progiem;  
2) punktu, w którym powierzchnia podejścia przecina płaszczyznę poziomą przechodzącą przez wierzchołek obiektu, w stosunku do którego ustala się bezpieczną wysokość przelotu, określoną w przepisach o ruchu lotniczym cywilnych statków powietrznych.  

§ 16. 1. Dla dróg startowych przyrządowych z podejściem precyzyjnym wyznacza się powierzchnie ograniczające, o których mowa w § 13.  

2. Poziomy sektor powierzchni podejścia jest ustalony na większym z następujących wzniesień:  
1) punktu, w którym nachylona powierzchnia podejścia przecina płaszczyznę poziomą położoną na wysokości 150 m nad progiem;  
2) punktu, w którym nachylona powierzchnia podejścia przecina płaszczyznę poziomą, przechodzącą przez wierzchołek obiektu, w stosunku do którego ustala się bezpieczną wysokość przelotu, określoną w przepisach o ruchu lotniczym cywilnych statków powietrznych.  

§ 17. Schematy układów powierzchni ograniczających, z drogami startowymi o nawierzchni sztucznej, określają załączniki nr 5 6 do rozporządzenia.

§ 18. Wymiary obiektów budowlanych, o których mowa w § 3 ust. 1, nie mogą być wyższe od poziomu świateł systemu podejścia, w przekroju prostopadłym do osi systemu, w odległości po 60 m z obu stron osi systemu, na całej jego długości i 60 m przed pierwszym światłem tego systemu.

 

Rozdział 3
Powierzchnie ograniczające lotnisk lotnictwa cywilnego dla śmigłowców

 

§ 19. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do lotnisk lotnictwa cywilnego dla śmigłowców, usytuowanych na poziomie terenu lub wody oraz na obiektach budowlanych, urządzonych dla podejść nieprzyrządowych lub przyrządowych nieprecyzyjnych.

§ 20. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) polu wzlotów (polu końcowego podejścia i startu - FATO) - należy przez to rozumieć określoną powierzchnię, nad którą odbywa się końcowa faza manewru podejścia aż do lotu w zawisie lub do przyziemienia i od której rozpoczyna się manewr startu;  
2) powierzchni podejścia - należy przez to rozumieć nachyloną płaszczyznę lub układ innych powierzchni, wyprowadzoną w górę od zewnętrznej krawędzi zabezpieczenia pola wzlotów, której oś, z wyjątkiem części krzywoliniowej, leży w płaszczyźnie pionowej przechodzącej przez środek pola wzlotów, i wyznaczoną przez:  
a) krawędź dolną, poziomą, pokrywającą się z krawędzią czołowego zabezpieczenia pola wzlotów,  
b) dwie krawędzie boczne, wyprowadzone z końców krawędzi dolnej i rozchodzące się pod określonym kątem, na zewnątrz, w stosunku do powierzchni pionowej, przechodzącej przez środek pola wzlotów,  
c) krawędź górną, poziomą, prostopadłą do osi powierzchni podejścia, usytuowaną na określonej wysokości powyżej ustalonego w tym celu punktu wzniesienia pola wzlotów,  
d) wzniesienie krawędzi dolnej równe wzniesieniu krawędzi pola wzlotów w punkcie, w którym oś powierzchni podejścia styka się z tą krawędzią;  
3) powierzchni poziomej wewnętrznej - należy przez to rozumieć poziomą płaszczyznę w kształcie koła, usytuowaną powyżej pola wzlotów i jego sąsiedztwa, przy czym:  
a) środek koła, o którym mowa wyżej, znajduje się w środku geometrycznym pola wzlotów,  
b) wzniesienie powierzchni poziomej wewnętrznej jest liczone od wzniesienia najniżej położonego punktu pola wzlotów, powiększone o 45 m;  
4) powierzchni przejściowej - należy przez to rozumieć powierzchnię złożoną, wznoszącą się na zewnątrz do określonej wysokości lub do powierzchni poziomej wewnętrznej, wyprowadzoną od zabezpieczenia pola wzlotów i od części krawędzi bocznej powierzchni podejścia, wyznaczoną przez:  
a) krawędź dolną, rozpoczynającą się w miejscu przecinania się bocznej krawędzi powierzchni podejścia z powierzchnią poziomą wewnętrzną i przebiegającą po bocznej krawędzi powierzchni podejścia do dolnej krawędzi tej powierzchni, następnie po krawędzi zabezpieczenia pola wzlotów,  
b) krawędź górną, położoną na określonej wysokości powyżej ustalonego w tym celu punktu pola wzlotów;  
5) powierzchni stożkowej - należy przez to rozumieć powierzchnię nachyloną w górę i na zewnątrz, wyprowadzoną z zewnętrznej krawędzi powierzchni poziomej wewnętrznej i z górnej krawędzi powierzchni przejściowej, jeżeli nie ma powierzchni poziomej wewnętrznej, wyznaczoną przez:  
a) krawędź dolną, pokrywającą się z zewnętrzną krawędzią powierzchni poziomej wewnętrznej lub z górną krawędzią powierzchni przejściowej, jeżeli nie ma powierzchni poziomej wewnętrznej,  
b) krawędź górną, usytuowaną na określonej wysokości nad powierzchnią poziomą wewnętrzną lub nad ustalonym w tym celu punktem pola wzlotów, jeżeli nie ma powierzchni poziomej wewnętrznej;  
6) powierzchni wznoszenia - należy przez to rozumieć układ nachylonych powierzchni, z których pierwsza płaska jest wyprowadzona z zewnętrznej krawędzi zabezpieczenia pola wzlotów, a których oś, z wyjątkiem odcinka krzywoliniowego, stanowi przedłużenie osi pola wzlotów i wyznaczonych przez:  
a) krawędź dolną pokrywającą się z zewnętrzną krawędzią zabezpieczenia pola wzlotów lub zabezpieczenia wydłużonego startu,  
b) dwie krawędzie boczne wyprowadzone z końców krawędzi dolnej, rozchylone na zewnątrz symetrycznie pod określonym kątem w stosunku do przedłużenia płaszczyzny pionowej przechodzącej przez oś pola wzlotów,  
c) krawędź górną, poziomą, prostopadłą do osi powierzchni wznoszenia, położoną na określonej wysokości;  
7) wzniesieniu krawędzi dolnej - należy przez to rozumieć wzniesienie równe wzniesieniu punktu, w którym płaszczyzna pionowa przechodząca przez oś powierzchni wznoszenia przecina się z krawędzią zabezpieczenia pola wzlotów, a w przypadku istnienia zabezpieczenia wydłużonego startu, równe wzniesieniu punktu najwyżej położonego na gruncie, na osi tego zabezpieczenia;  
8) zabezpieczeniu pola wzlotów - należy przez to rozumieć określoną powierzchnię otaczającą pole wzlotów, wolną od przeszkód lotniczych innych niż niezbędne pomoce nawigacyjne, przeznaczoną dla zmniejszenia ryzyka uszkodzenia śmigłowca, gdyby w sposób niezamierzony przemieścił się poza to pole.  

§ 21. W przypadku lotniska lotnictwa cywilnego dla śmigłowców, usytuowanego na lotnisku lotnictwa cywilnego dla samolotów, uwzględnia się powierzchnie ograniczające obu lotnisk, zwłaszcza jeżeli są one użytkowane jednocześnie.

§ 22. 1. W przypadku lotniska lotnictwa cywilnego dla śmigłowców, z podejściem nieprzyrządowym, wyznacza się następujące powierzchnie ograniczające:  

1) powierzchnię podejścia;  
2) powierzchnię wznoszenia;  
3) powierzchnie przejściowe.  
2. Schemat układu powierzchni ograniczających, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.  

§ 23. 1. W przypadku lotniska lotnictwa cywilnego dla śmigłowców, z podejściem przyrządowym nieprecyzyjnym, wyznacza się następujące powierzchnie ograniczające:  

1) powierzchnię podejścia;  
2) powierzchnię wznoszenia;  
3) powierzchnie przejściowe;  
4) powierzchnię poziomą wewnętrzną;  
5) powierzchnię stożkową.  
2. Schemat układu powierzchni ograniczających, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.  

§ 24. Nachylenia powierzchni ograniczających nie mogą być większe niż określone w załącznikach nr 9 10 do rozporządzenia.

§ 25. Parametry powierzchni ograniczających w wymiarach poziomych nie mogą być mniejsze niż określone w załącznikach nr 9 10 do rozporządzenia.

§ 26. 1. W przypadku krzywoliniowego odcinka powierzchni podejścia i powierzchni wznoszenia, nachylenie ich osi równe jest nachyleniu osi odcinka prostoliniowego.  

2. Przed osiągnięciem wysokości 45 m powyżej krawędzi dolnej, oś powierzchni podejścia i powierzchni wznoszenia pozostaje prosta.  
3. Promień łuku odcinka krzywoliniowego nie może być mniejszy niż 270 m.  

§ 27. Parametry powierzchni podejścia i powierzchni wznoszenia nieprzyrządowej, z odcinkiem krzywoliniowym, określa załącznik nr 11 do rozporządzenia.

§ 28. 1. W przypadku użytkowania pola wzlotów w obu kierunkach, jako obowiązującą powierzchnię ograniczającą przyjmuje się powierzchnię podejścia.  

2. Powierzchnię wznoszenia uważa się jako obowiązującą powierzchnię ograniczającą tylko w przypadku, gdy aktualnie i docelowo nie przewiduje się podejść z przeciwnego kierunku.  

 

Rozdział 4
Powierzchnie ograniczające lotnisk lotnictwa państwowego dla samolotów

 

§ 29. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do lotnisk lotnictwa państwowego dla samolotów.

§ 30. 1. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:  

1) klasie lotniska dla samolotów (drogi startowej) - należy przez to rozumieć rzymską liczbę charakteryzującą główne parametry drogi startowej i roboczego pasa startowego;  
2) czołowym albo bocznym pasie bezpieczeństwa - należy przez to rozumieć część pasa startowego przylegającą do czołowej albo bocznej krawędzi roboczego pasa startowego, przeznaczoną do zapewnienia bezpieczeństwa w przypadku wykołowania samolotu poza roboczy pas startowy;  
3) roboczym pasie startowym - należy przez to rozumieć część pasa startowego przeznaczoną do rozbiegu i oderwania się samolotów przy starcie oraz przyziemienia i dobiegu przy lądowaniu, obejmującą drogę startową o nawierzchni sztucznej lub umocnionej oraz część gruntową;  
4) punktach odniesienia - należy przez to rozumieć punkty, o których mowa w § 11 pkt 3; mogą nimi być:  
a) środek geometryczny drogi startowej lub roboczego pasa startowego klas IV lub V,  
b) punkty przecięcia się czołowych krawędzi drogi startowej (roboczego pasa startowego) z osią tej drogi (roboczego pasa startowego) klas I, II lub III.  
2. Klasy lotnisk i odpowiadające im parametry określa załącznik nr 12 do rozporządzenia.  

§ 31. 1. Nachylenia powierzchni ograniczających nie mogą być większe niż określone w załączniku nr 13 do rozporządzenia.  

2. Parametry powierzchni ograniczających w wymiarach poziomych nie mogą być mniejsze niż określone w załączniku nr 13 do rozporządzenia.  

§ 32. Do spraw nieuregulowanych przepisami niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 2.

 

Rozdział 5
Powierzchnie ograniczające lotnisk lotnictwa państwowego dla śmigłowców

 

§ 33. 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do lotnisk lotnictwa państwowego dla śmigłowców.  

2. Klasyfikację lotnisk lotnictwa państwowego dla śmigłowców określa załącznik nr 14 do rozporządzenia.  

§ 34. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) powierzchni podejścia - należy przez to rozumieć powierzchnię, o której mowa w § 20 pkt 2;  
2) powierzchni przejściowej - należy przez to rozumieć powierzchnię, o której mowa w § 20 pkt 4;  
3) powierzchni wznoszenia - należy przez to rozumieć powierzchnię, o której mowa w § 20 pkt 6;  
4) klasie lotniska lotnictwa państwowego dla śmigłowców - należy przez to rozumieć rzymską cyfrę charakteryzującą główne elementy lotniska;  
5) pasach bezpieczeństwa - należy przez to rozumieć określone powierzchnie terenu otaczające pole wzlotów;  
6) polu startowym - należy przez to rozumieć powierzchnię przystosowaną do startów i lądowań śmigłowców, wraz z pasami bezpieczeństwa.  

§ 35. Dla lotnisk lotnictwa państwowego dla śmigłowców wyznacza się następujące powierzchnie ograniczające:

1) powierzchnię podejścia i powierzchnię wznoszenia;  
2) powierzchnię przejściową;  
3) powierzchnię poziomą;  
4) powierzchnię stożkową.  

§ 36. Nachylenia powierzchni ograniczających nie mogą być większe niż określone w załączniku nr 15 do rozporządzenia.

§ 37. Parametry powierzchni ograniczających w wymiarach poziomych nie mogą być mniejsze niż określone w załączniku nr 15 do rozporządzenia.

 

Rozdział 6
Przepis końcowy

 

§ 38. Rozporządzenie wchodzi w życie(3) po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

 Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. (poz. 1192)

 

Załącznik nr 1
DŁUGOŚĆ DROGI STARTOWEJ LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA SAMOLOTÓW W WARUNKACH STANDARDOWYCH

Image 


 
Załącznik nr 2
NACHYLENIE POWIERZCHNI WZNOSZENIA LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA SAMOLOTÓW

Image 

[1] 1 800 m, jeżeli przewidziana trajektoria lotu zawiera zmianę kursu przekraczającą 15%B0 w lotach według wskazań przyrządów lub w lotach nieprzyrządowych w porze nocnej.  
[2] Długość mierzona w płaszczyźnie poziomej.  

 

Załącznik nr 3
NACHYLENIA I PARAMETRY POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA SAMOLOTÓW

 Image

[1] Przy założeniu poziomej niwelety osi drogi startowej.  

 

Załącznik nr 4
SCHEMAT POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNGO DLA SAMOLOTÓW BEZ DROGI STARTOWEJ O NAWIERZCHNI SZTUCZNEJ

 Image 


Załącznik nr 5
SCHEMAT POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA SAMOLOTÓW Z DROGĄ STARTOWĄ O NAWIERZCHNI SZTUCZNEJ

Image 

 

Załącznik nr 6
SCHEMAT POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA SAMOLOTÓW Z DROGAMI STARTOWYMI O NAWIERZCHNIACH SZTUCZNYCH

 Image


POWIERZCHNIE OGRANICZAJĄCE PRZESZKODY 
Uwaga - Rysunek przedstawia powierzchnie ograniczające przeszkody dla lotniska z dwiema drogami startowymi: jedną drogę z podejściem przyrządowym i jedną z podejściem nieprzyrządowym. Obie te drogi są również drogami do startu. 

 

Załącznik nr 7
SCHEMAT POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW Z PODEJŚCIEM NIEPRZYRZĄDOWYM

  Image

 

Załącznik nr 8
SCHEMAT POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW Z PODEJŚCIEM PRZYRZĄDOWYM

  Image

 

Załącznik nr 9
NACHYLENIA I PARAMETRY POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW

Image


__________________ 
[1] Odległość między krawędzią dolną części pierwszej a miejscem, w którym szerokość powierzchni wznoszenia osiąga wartość 7 średnic wirnika w dzień i 10 średnic wirnika w nocy.  
[2] 7 średnic wirnika w dzień i 10 średnic wirnika w nocy.  
[3] Do podanych wartości dodać długość krawędzi dolnej powierzchni wznoszenia.  
[4] Odległość między krawędzią dolną powierzchni wznoszenia a miejscem, w którym powierzchnia wznoszenia osiąga 150 m powyżej tej krawędzi.  

 

Załącznik nr 10
NACHYLENIA I PARAMETRY POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW

  Image


_______________ 
[1] Odległość między krawędzią dolną części pierwszej a miejscem, w którym szerokość powierzchni podejścia osiąga wartość 7 średnic wirnika w dzień i 10 średnic wirnika w nocy.  
[2] 7 średnic wirnika w dzień i 10 średnic wirnika w nocy.  
[3] Do podanych wartości dodać długość krawędzi dolnej powierzchni wznoszenia.  
[4] Odległość między krawędzią dolną powierzchni podejścia a miejscem, w którym powierzchnia podejścia osiąga wysokość 150 m powyżej tej krawędzi.  

 

Załącznik nr 11
PARAMETRY POWIERZCHNI PODEJŚCIA I POWIERZCHNI WZNOSZENIA NIEPRZYRZĄDOWEJ LOTNISK LOTNICTWA CYWILNEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW

Image 

 
Załącznik nr 12
KLASY LOTNISK LOTNICTWA PAŃSTWOWEGO DLA SAMOLOTÓW

Image


Załącznik nr 13
NACHYLENIA I PARAMETRY POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA PAŃSTWOWEGO DLA SAMOLOTÓW

Image


Załącznik nr 14
KLASY LOTNISK LOTNICTWA PAŃSTWOWEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW

Image


Załącznik nr 15
NACHYLENIA I PARAMETRY POWIERZCHNI OGRANICZAJĄCYCH LOTNISK LOTNICTWA PAŃSTWOWEGO DLA ŚMIGŁOWCÓW

Image 


Uwaga: Pola podejścia-wznoszenia powinna oddzielać od przeszkód lotniskowych strefa bezpieczeństwa, której szerokość w rzucie poziomym nie może być mniejsza niż wielkość równa trzykrotnej średnicy wirnika nośnego śmigłowca. .
Poprawiony: niedziela, 19 października 2008
 
 

Budowa aplikacji internetowych: Budowa aplikacji internetowych